- dinsdag 24 april 2018- Geluid uit:
 
Steun ons!

Het laatste nieuws


Verschrikkelijk iepen dramavoltrekt zich in Vianen !


Gemeente Vianen worden ook in 2011 zeer hard getroffen door de iepen ziekte.

Maar liefst 18 stuks, 60 jarige oude iepen bomen, die deel uitmaken van de laanbeplanting zijn ten prooi gevallen aan de iepziekte.

De iepen staan op de hagenweg, Lange Waaijsteeg en de limiet.

Helaas moesten wij constateren dat de regels omtrent het verwijderen van de bomen niet nageleefd worden en is er een groot risico voor besmetting van de overige iepen.

Triest genoeg verdwijnen langzamerhand deze mooie bomen uit het Vianen en zelfs het Nederlandse landschap. De oorzaak hiervan is de iepziekte. Deze ziekte wordt veroorzaakt door een schimmel die voornamelijk wordt overgebracht door de iepenspintkever. Omdat de ziekte moeilijk te bestrijden is, worden de bomen die besmet zijn gekapt. Hierdoor is al 90% van de iepen in Nederland omgehakt. De iepziekte is een verwelkingziekte. Verwelkingziekten komen in veel meer gewassen en bomen voor, zoals tomaat en aardappelen. Ze kunnen worden veroorzaakt door schimmels, maar ook door bacterien.Iepen groeien het liefst op tamelijk voedselrijke en vochthoudende kalkrijke grond. Dit zijn voornamelijk de gebieden op de hogere delen van de rivieruiterwaarden. Ze groeien hier gemengd met eiken en essen. De boom wordt ongeveer 35 meter hoog en het hout wordt gebruikt voor wielen, stoelen, gereedschap en roeiriemen.

De iep (Ulmus glabra 'Exoniensis')

De iep is een karakteristieke boom die vooral langs wegen groeit. De boom is te herkennen aan het blad , dit is namelijk niet symmetrisch. De ene bladhelft is groter dan de andere en elke helft begint op een ander punt op de bladsteel. De iepenfamilie kent wereldwijd 100 tot 150 soorten, waarvan er in Europa maar vier voorkomen. In Nederland kennen we de veldiep, de bergiep en de steeliep. De veldiep is hiervan het meest algemeen.

Hoe begonnen is met de iepenziekte

Over het ontstaan van de iepziekte zijn nog veel onduidelijkheden. De ziekte wordt ook wel "Dutch elm disease" genoemd, omdat hij rond 1920 voor het eerst in Nederland werd ontdekt. Dit wil niet zeggen dat de ziekte ook in Nederland ontstaan is. Waarschijnlijk komt de ziekteverwekker uit Azie en is hij van daaruit naar Europa getransporteerd. Vooral in 1970 was er een probleem, omdat er toen sprake was van een agressieve vorm van de schimmel die de bomen binnen enkele dagen velde in plaats van in enkele weken. Op de site van de iepenwacht vind je een schematische weergave van de levenscyclus van de iepziekte.

Hoe herken je de ziekte en verspreid zich deze

De bomen worden besmet met de schimmel Ophiostoma ulmi . Sporen van deze schimmel zijn plakkerig en hechten zich aan iepenspintkevers die op en in iepen leven. Wanneer een iepenspintkever van een zieke iep naar een gezonde iep vliegt, komen de sporen in een gezonde boom terecht. De sporen kiemen in de wond die is gemaakt door de kever, de schimmeldraden groeien naar de houtvaten en de schimmel verspreidt zich via de sapstroom. De schimmel produceert gifstoffen en gebruikt de boom als gastheer om zich te vermenigvuldigen. De boom probeert de schimmel te weren door het watertransportsysteem af te sluiten. Als de schimmel al door de hele boom is verspreid, vindt deze reactie op veel plekken plaats. Hierdoor verwelken de bladeren en gaat de boom uiteindelijk dood. Behalve door de iepenspintkever kan de schimmel zich ook naar andere bomen verspreiden via wortelstelsels die met elkaar in contact staan.

Is de ziekte te bestrijding ?

Als een boom besmet is, moet hij binnen drie weken gekapt worden om verspreiding van de iepziekte te voorkomen. De bast moet er dan worden afgehaald omdat de iepenspintkever eitjes tussen de bast en het hout legt. De bast kan verwijderd worden door te schillen, te verbranden of de stam onder water te zetten totdat de bast loslaat. Het is ook mogelijk de boom te behandelen met een schimmeldodend middel, een zogenaamd fungicide dat in de boom wordt gespoten. Dit kan alleen preventief of kort na een besmetting worden toegepast. Om verspreiding te voorkomen zou men de iepenspintkever kunnen bestrijden. Vroeger gebeurde dit met insecticiden zoals DDT. Dit is inmiddels verboden, omdat het erg schadelijk was voor het milieu. In Amerika wordt er veel onderzoek gedaan naar het kweken van resistente ieprassen, maar de berichten hierover zijn tegenstrijdig. Het is nog niet duidelijk of de rassen ook werkelijk resistent zijn.


Previous page: Home
Volgende pagina: Waarom deze site?


Ook dit is een project van Stichting Ons Groene Milieu